Omnibusy zasilane prądem z akumulatorów zdobywają uznanie w wielu metropoliach, gdzie samorządy zmierzają do poprawy jakości atmosfery. Bryki te nie emitują gazów wydechowych w miejscu użytkowania, dzięki czemu arterie stają się cichsze, a piesi doznają zredukowany dyskomfort związany z hałasem silników spalinowych. Szoferzy chwalą płynność prowadzenia i brak drgań, które towarzyszą tradycyjnym napędom.
Zasilanie baterii przebiega najczęściej nocą, gdy popyt na moc w sieci elektroenergetycznym jest mniejsze. Niektóre zajezdnie wyposażone są w panele słoneczne, które wspierają czynność napełniania zapasu energii. Pozostałe koncepcje zakładają ładowanie szybkie na przystankach końcowych, gdzie autobus uzupełnia moc w okresie krótkiego przerwy między kursami.
Koszt użytkowania elektrycznego autobusu bywa niższy niż dieslowskiego odpowiednika, ponieważ silnik na prąd ma skromniejszą części mobilnych, które podlegają eksploatacji. Serwisowanie takiego transportera sprowadza się nierzadko do kontroli układu hamulcowego, zawieszenia oraz samego mechanizmu. Szoferzy odbywają kursy z dziedziny ekonomicznej jazdy, aby maksymalnie spożytkować dystans akumulatorów.
Mimo korzyści, implementacja taboru elektrycznej potrzebuje inwestycji w zaplecze ładowania oraz unowocześnienie baz. Miasta etapowo wymieniają przestarzałe pojazdy na świeższe wersje, testując różne rozwiązania przechowywania mocy. Elektryfikacja transportu publicznej pasuje w szerszą koncepcję harmonijnego rozwoju przestrzeni miejskiej, w której spokój, czyste atmosfera i komfort pasażerów kroczą w duecie.